02-05-2011
Even een Up-date-je!!
Eerste Paasdag; een glorieuze zonsopkomst boven een licht golvende zee. Voor een zeeman op zee is het moeilijk iets beters te wensen en voor te stellen op een aankomstdag in Honolulu. Gisteren nog honderden jagende Jan van Genten die de vliegende vissen het leven zuur maakten. En nu, op de kim, de eilanden van Hawaii gesluierd in een lichte ochtendnevel.
Hoewel we een paar uur voor de verwachte aankomsttijd bij het loodsstation arriveerden, moesten we wachten; mogelijk om de loodsen de gelegenheid te geven hun Paaslunch te verorberen.
Met de loods aan boord echter, lagen we binnen de kortste keren gemeerd en dachten we de benen te kunnen strekken. Helemaal mis dus!
Op deze feestdag had de Immigratiedienst besloten ook een vrije dag te nemen, en waren we allemaal genoodzaakt aan boord te blijven.
Met dank aan onze agent(e) konden evenwel de volgende morgen de mensen met het juiste visum alsnog een walpas krijgen. Na 4 weken aan boord werd dit hogelijk gewaardeerd. Helaas hadden slechts 3 van de 10 mensen de juiste papieren, dus waren de meesten veroordeeld aan boord te blijven. Jammer, want Honolulu is best wel een aardige stad om rond te struinen.
Om het eiland Oahu te bekijken was echter geen gelegenheid want er moest nog van alles geregeld en gedaan worden. Er werd gebunkerd, stores en water werden geladen en reparaties moesten worden uitgevoerd. Daar tussendoor moesten beide schepen ook nog meerdere keren verhaald worden om andere schepen de gelegenheid te geven aan de bunkerkade af te meren, en moest ook de hwtk van de Pakatnamu om gezondheidsredenen afgelost worden. Toch hadden de visumbezitters nog ruim de tijd om te gaan winkelen en om van een verfrissing te genieten op een van de vele terrassen aan de haven. Vooral van het uitzicht werd genoten!
Aan alles komt een einde. Na 4 dagen Honolulu had iedereen het wel weer gezien en keken we allemaal uit naar het moment van vertrek.
Stipt op tijd kwam de loods aan boord en kon de Pakatnamu als eerste de trossen losgooien. Kort daarna was het onze beurt en voeren we het havengat uit om aan het laatste en langste deel van de reis te gaan beginnen. Buiten gekomen werden trossen weggeschoten, de winch weer ingepakt en verder nog wat kleine werkzaamheden uitgevoerd om ons voor de zeereis klaar te maken. Om nog even in de stemming te blijven hadden we een toeristische route uitgezet die ons, voordat we aan de grote oversteek begonnen, langs de eilanden 'Molokai', 'Maui' en ''The-Big-Island'' voerde. Met de vulkaan 'Manua-Kea' aan stuurboord wendden we de steven en stortten we ons in het volgende avontuur; het vervolg van onze reis naar Callao - Peru.
Bram
