13-04-2011
Stille Oceaan
Na de horden van visnetten geklaard te hebben, werden we geconfronteerd met een ander fenomeen; vissersschepen! Geconcentreerd in groepen van enige tientallen stropen ze de zee af op zoek naar het zeezilver. Zonder de gebruikelijke vislichten te vertonen maken deze scheepsconcentraties de zeeën onveilig. Met een snelheid die ruim boven de onze lag voeren ze tot soms wel 50 meter naderbij om dan op het allerlaatste moment bij te draaien en ons achter zich te laten.
Toch waren we voor de zekerheid alvast maar op 'handsturen'
overgegaan.
In de luwte van de eerste, en tevens laatste, Japanse eilanden aangekomen werd het tijd om eventuele schade op te nemen die veroorzaakt kon zijn door de overgekomen golven. Beide schepen werden stilgelegd en de hele bemanning was bezig met het inspecteren van dek en andere ruimten die tijdens de vaart vanwege het weer onbereikbaar waren geweest. Ankers werden doorgehaald, ontluchtingen weer afgedicht tegen overkomend water, het kabelgat werd geïnspecteerd, de kettingbak leeggepompt en alle andere zaken die noodzakelijk bleken werden gecorrigeerd.
Na een dik uur zette het 'konvooi' zich weer in beweging en voer tussen de eilanden door de (niet zo) Stille Oceaan op. Eindelijk wat levensruimte na de drukte van de vissersschepen en het scheepvaartverkeer op de benauwende, rokerige en mistige Yangtze Rivier.
Op de Pakatnamu werd het tijd om de vislijnen uit te zetten en beide schepen gingen zich concentreren op de afvalverwerking. Een verbrandingsoven werd geconstrueerd van een lege oliedrum en na enige dagen dankbaar in gebruik genomen.
De machinisten hielden zich ondertussen bezig met het oplossen van wat kleine technische onvolkomenheden terwijl het brugpersoneel zich vol overgave op een onwillige stuurautomaat stortte.
Op de valreep kan ik nog melden dat de eerste Dorado (bijna) verschalkt is. Helaas zwemt het dier nu nog steeds, enkele mijlen achter ons, vrij rond na een succesvolle ontsnapping.
Jammer Appie! :-)
Bram
